10 გაკვეთილი ეკონომიკაში: მთავრობის ხელი „უხილავი ხელის“ წინააღმდეგ

ართურ ლაფერი

ThE8

მეწარმეები რეგულატორების წინააღმდეგ. სახელმწიფოს შეტევა ბაზარზე
იაზროვნე ეკონომიურად – გაკვეთილი მერვე

გამოცდილება ასე გვკარნახობს – როცა გეტყვიან: „ჩვენ მთავრობიდან ვართ და თქვენს დასახმარებლად მოვედით!“ კარგად იცით, რაც უნდა ქნათ – ხელი სტაცოთ თქვენს ფულს და უკანმოუხედავად გაიქცეთ. უსაფრთხოების ხარჯებია, საჰაერო მოძრაობის მართვის მოძველებული აღჭურვილობის განახლებაა, თუ თავს დამტყდარი ქარიშხლის შედეგების აღმოფხვრა, გამოცდილებით ვიცით, მთავრობა გაცილებით მეტ ფულს ხარჯავს იმავე საქმის შესასრულებლად, ვიდრე – კერძო სექტორი. და, როგორც წესი, სამუშაოსაც ნაკლებად ხარისხიანად ასრულებს.

ეს არც ცალკეული შემთხვევაა, არც უბრალოდ – დამთხვევა. ცალსახა მიზეზები გვაქვს, მთავრობის ბაზარში ჩარევის მცდელობას რატომ მოაქვს მეტი არეულობა. ამ გაკვეთილზე მთავრობის წარუმატებლობის თეორიას ჩამოვაყალიბებ მოკლედ და შემდეგ რამდენიმე კონკრეტულ მაგალითს მოვიტან.

რატომ არიან მეწარმეები ბიუროკრატებზე უფრო წარმატებულები Continue reading “10 გაკვეთილი ეკონომიკაში: მთავრობის ხელი „უხილავი ხელის“ წინააღმდეგ”

10 გაკვეთილი ეკონომიკაში: ვის ეშინია “სავაჭრო დეფიციტის”

ართურ ლაფერი

ვაჭრობა. ცოდნის ხე ნაყოფით შეიცნობა
იაზროვნე ეკონომიურად – გაკვეთილი მეექვსე

ThE6

შედარებითი უპირატესობა და სპეციალიზაცია

წარმოიდგინეთ სამყარო ვაჭრობის გარეშე, სადაც ყველა იძულებულია, თავად დათესოს და მოიწიოს მოსავალი, შეიკეროს ტანსაცმელი, აიშენოს სახლი და (როგორ უცნაურადაც არ უნდა მოგეჩვენოთ) თავად იმკურნალოს, თუ დაჭირდა, გულის ოპერაციაც თავად გაიკეთოს. მაგრამ, როგორც კი გაჩნდება ვაჭრობის შესაძლებლობა, ადამიანები შეძლებენ, დაოსტატდნენ სხვადასხვა ხელობაში. მიმოიხედეთ – ერთნი (ვისაც „სტომატოლოგები“ შევარქვით) არაფერს აკეთებენ იმის გარდა, რომ კბილებს ბურღავენ. სხვები (ჩვენ მათ „ფერმერებს“ ვეძახით) სხვას არას აკეთებენ საკვების მოყვანის გარდა. იმის გამო, რომ ადამიანებს განსხვავებული უნარები აქვთ და მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხე უფრო ხელსაყრელია განსხვავებული წარმოებისთვის, მთლიანი გამომუშავება განუზომლად მეტია, როდესაც ადამიანები სპეციალდებიან, ვიდრე იმ შემთხვევაში, თუკი საკუთარი საჭიროებისთვის აუცილებელი საქონლის დამზადებას თავად შეეცდებიან. შედეგად, ვაჭრობა ცხოვრების დონეს ყველასთვის აუმჯობესებს.

Continue reading “10 გაკვეთილი ეკონომიკაში: ვის ეშინია “სავაჭრო დეფიციტის””

10 გაკვეთილი ეკონომიკაში: მთავრობა და კეთილდღეობა

ართურ ლაფერი

მთავრობა და კეთილდღეობა. თავისუფალი ბაზრის ინსტიტუტები
იაზროვნე ეკონომიურად – გაკვეთილი მესამე

ThE3

ინსტიტუტების მნიშვნელობა

ქვეყნების განსხვავებულ ეკონომიკურ განვითარებას ბევრი ხსნის ისეთი ფაქტორებით, როგორიცაა: ბუნებრივი რესურსები, კლიმატი, განათლება, კულტურა, კოლონიალიზმი ან უბრალოდ – ბრმა იღბალი. ეს თითოეული, რა თქმა უნდა, მნიშვნელოვანია, მაგრამ მრავალი ეკონომისტი მიიჩნევს, რომ ეკონომიკური წარმატების ასახსნელად განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ინსტიტუტები. მაგალითად, სსრკ ბუნებრივი რესურსებით განუზომლად მდიდარი იყო, ვიდრე – ჰონგ კონგი, მაგრამ საბჭოთა ხალხი პურის რიგებში იდგა, როდესაც ჰონგ კონგი წამყვან ეკონომიკურ ძალას წარმოადგენდა. შეგვიძლია, აღმოსავლეთ და დასავლეთ გერმანია ან ჩრდილოეთ და სამხრეთ კორეა შევადაროთ ერთმანეთს – ნათელი მაგალითი მართული მაკროეკონომიკური ექსპერიმენტის შესასწავლად.

უდავოა – ინსტიტუტები მნიშვნელოვანია. როგორც წესი, ქვეყნებში, სადაც კერძო საკუთრების უფლებები დაცულია და კანონის უზენაესობაა, ერთ სულ მოსახლეზე უფრო მაღალი შემოსავალი და უფრო სწრაფი ეკონომიკური ზრდა გვაქვს. ეს ემპირიული დაკვირვებაა, რომლის უარყოფა შეუძლებელია. ამ გაკვეთილში ჩვენ განვმარტავთ, რომ ამგვარი კორელაცია არ არის შემთხვევითი: კონკრეტული მიზეზები გვაქვს, რის გამოც თავისუფალი კერძო ბაზრები მუშაობს არა მხოლოდ ქაღალდზე, არამედ – რეალურ ცხოვრებაშიც. Continue reading “10 გაკვეთილი ეკონომიკაში: მთავრობა და კეთილდღეობა”

10 გაკვეთილი ეკონომიკაში: რა ღირს?

ართურ ლაფერი

რა არის ფასი? საქონლის ღირებულება
იაზროვნე ეკონომიურად – გაკვეთილი მეორე

ThE2

1950-იანი წლების ბოლოს, Ford Motor Company-მ 400 მილიონი დოლარი დაახარჯა ახალ მოდელს, Ford Edsel-ს. ორი წლის განმავლობაში აწარმოებდა ავტომობილს გამორჩეული, იოლად ამოსაცნობი დიზაინით, სანამ მესამე და უკანასკნელ წელს სრულიად ნათელი არ გახდა – Edsel კოლოსალური ჩავარდნა იყო, იმ წელს სულ რამდენიმე Edsel აწარმოვეს. ამ ავტომობილის განვითარებისა და წარმოების მიმდინარე ხარჯები ბევრად აღემატებოდა მის ღირებულებას.

ამ ამბისგან ძალიან განსხვავებულია თოჯინას, სახელად Cabbage Patch ისტორია. მის გამოჩენას 1980-იანი წლების დასაწყისში არნახული აჟიოტაჟი მოჰყვა – მშობლები მაღაზიის კარის გაღებამდე რამდენიმე საათით ადრე იკავებდნენ რიგს, ეს სათამაშო რომ წაეღოთ შვილებისთვის. ხანდახან ჩხუბიც იწყებოდა და მყიდველები მუჯლუგუნებით მიიკვლევდნენ დახლებისკენ გზას. ზოგი მზად იყო, მაღაზიის თავდაპირველ ფასზე ასჯერ მეტი გადაეხადა, ოღონდ თოჯინის გარეშე არ დარჩენილიყო. ცხადია, Cabbage Patch-ის ღირებულება მათთვის გაცილებით აღემატებოდა წარმოების ხარჯსაც და საცალო გასაყიდ ფასსაც.

რატომ იყო ავტომობილი ასეთი უღირალი და თოჯინა ასეთი ღირებული? რა ძალით? იმავე ძალით, რის გამოც ძვირდება ფირფიცარი, აკუმულატორი და პური, როდესაც ქალაქი მოსალოდნელ ქარიშხალს ელის. რა უნდა ისწავლონ კანონმდებლებმა ამ ფენომენისგან? ამისთვის ეკონომისტებს უნდა მოუსმინონ.

Continue reading “10 გაკვეთილი ეკონომიკაში: რა ღირს?”

10 გაკვეთილი ეკონომიკაში: რა არის ეკონომიკა?

ართურ ლაფერი

დაარღვიე თუკი თავი მოგბეზრებია. ეკონომიკის შეუვალი კანონები
იაზროვნე ეკონომიურად – გაკვეთილი პირველი

ThE1

ართურ ლაფერმა Texas Public Policy Foundation-ის თხოვნით მოამზადა მოკლე სალექციო კურსი ეკონომიკაში სერიით “იაზროვნე ეკონომიკურად” (Thinking Economically). ის 10 გაკვეთილისგან შედგება და ეკონომიკის სხვადასხვა, უმნიშვნელოვანეს საკითხს მიმოიხილავს. სათაური, სავარაუდოდ, ეხმაურება და პატივს მიაგებს ფოლ ჰეინეს არაჩვეულებრივ წიგნს “აზროვნების ეკონომიკური წესი”.

რა არის ეკონომიკა?

ეკონომიკა არის მეცნიერების დარგი, რომელიც სწავლობს ადამიანთა ქცევის ცვლილებას ბედნიერების (როგორც ისინი თავად განსაზღვრავენ ბედნიერებას) მოპოვების მიზნით, იმის გათვალისწინებით, რომ ადამიანებს არ შეუძლიათ, მიიღონ ყველაფერი, რაც სურთ. ფსიქოლოგიისგან განსხვავებით, ეკონომიკა არ ცდილობს ინდივიდთა გემოვნების ახსნას, ის ადამიანთა სურვილებს უბრალოდ იღებს, როგორც არსებულ ათვლის წერტილს. ეკონომისტს არ სჭირდება იმის ცოდნა, რატომ იქცევიან ინდივიდები ისე, როგორც იქცევიან – მთავარია, იცოდეს – ადამიანი ყოველთვის ცდილობს მისი ცხოვრების გაუმჯობესებას.

ერთი შეხედვით, ეს ძალიან ვიწრო სფეროა, მაგრამ, სინამდვილეში, ეკონომიკის კვლევის საგანი საკმაოდ ფართოა, ამასთან, სოციალურ მეცნიერებებს შორის, ეკონომიკური კანონები ერთ-ერთი ყველაზე მძლავრია და, ნამდვილად, ყველაზე მნიშვნელოვანი! პროფესიონალი ეკონომისტები, სხვა მკვლევართა მსგავსად, ემპირიულ მონაცემებს კონკრეტული თეორიების შესამოწმებლად იყენებენ, მაგრამ ფუნდამენტური ეკონომიკური კანონები საგანგებო ფორმით კოდირებული საღი აზრია, სხვა არაფერი. გაგიკვირდება ზოგჯერ, სამყაროს მოწყობის შესახებ შეხედულებების ანალიზით, რამხელა ცოდნის მიღება შეგვიძლია. Continue reading “10 გაკვეთილი ეკონომიკაში: რა არის ეკონომიკა?”

ევროპის კელტი ვეფხვი – ირლანდია

ართურ ლაფერი, სთივენ მური, დითერ ჯეი თანასი

სოციალიზმს – არა, ლაფერის მრუდს – კი
კეთილდღეობის დასასრული: როგორ დაღუპავს მაღალი გადასახადები ეკონომიკას, თავი 9

“ირლანდიური სასწაული”

რეიგანის რევოლუციის შემდეგ, მიწოდების ეკონომიკის ბოლო დროის ყველაზე წარმატებული ისტორია ირლანდიის ეკონომიკური სასწაულია. ირლანდია მიწოდების მხარეს მაშინ გადავიდა, როცა დაცემული იყო და, როგორც ჩანს, უშედეგოდ სცადა ყველა სხვა ალტერნატივა.

ნახევარი საუკუნის წინ ირლანდიელები მიახლოებით 8 მილიონი იყვნენ, მაგრამ 1980 წლისთვის ირლანდიის მოსახლეობა 5 მილიონამდე შემცირდა (მათგან 4 მილიონი ცხოვრობდა ირლანდიის რესპუბლიკაში), ამერიკელ ირლანდიელთა რაოდენობა რამდენიმეჯერ აღემატებოდა უშუალოდ ირლანდიის მცხოვრებთ. 1960-იან, 1970-იან და 1980-იან წლებში ირლანდია „საყოველთაო კეთილდღეობის“ სახელმწიფოდ[1] იქცა, მაღალი გადასახადებით, უხვი შეღავათებით უმუშევართათვის და მრეწველობით, რომელიც სულს ღაფავდა. არის ასეთი ფილმი „ვალდებულებები“[2] ირლანდიურ როკ ჯგუფზე, რომლის რამდენიმე წევრი მთავრობისგან სოციალურ დახმარებას იღებს. „მუშაობას ეს არა სჯობს?”, – ამბობს ერთ-ერთი მათგანი, როდესაც ჰკითხავენ, თუ რატომ დგას ყოველთვიური დახმარების გრძელ რიგში. რეალურ ცხოვრებაშიც ასე იყო და ირლანდიის მშპ კი ამ დროს მცირდებოდა.

ყველაფერი შეიცვალა 1990-იან წლებში. სოციალური დახმარებების სისტემის რეფორმა; სახელმწიფო საწარმოების პრივატიზაცია და, რაც მთავარია, კორპორატიული საშემოსავლო გადასახადის განაკვეთის შემცირება 48 პროცენტიდან 12,5 პროცენტამდე – ის არამხოლოდ ყველაზე დაბალი იყო ევროლენდში, არამედ კონტინენტზე საშუალო განაკვეთის მხოლოდ მესამედს შეადგენდა.
Continue reading “ევროპის კელტი ვეფხვი – ირლანდია”

მიწოდების ეკონომიკის ანი და ბანი

ართურ ლაფერი, სთივენ მური, დითერ ჯეი თანასი

როგორ შეცვალა სამყარო ხელსახოცმა: ლაფერის მრუდი
კეთილდღეობის დასასრული: როგორ დაღუპავს ეკონომიკას მაღალი გადასახადები (თუკი ამის ნებას მივცემთ), თავი 2

მიწოდების ეკონომიკის ანი და ბანი

რა თქმა უნდა, მიწოდების ეკონომიკის სკოლა უფრო მეტ საკითხს მიმოიხილავს, ვიდრე მხოლოდ მაღალი საგადასახადო განაკვეთების მავნე ზემოქმედებაა, რასაც ლაფერის მრუდი ასახავს. მემარცხენეებს გამორჩეულად უყვართ მიწოდების ეკონომისტების პაროდიულად წარმოსახვა, თითქოს მათ სჯეროდეთ, რომ „გადასახადების შემცირება მსოფლიოში ყველა პრობლემის გადაწყვეტაა“. ეს, რა თქმა უნდა, არასწორია. გადასახადები მართლაც მნიშვნელოვანია, მაგრამ ჩვენი სკოლის ფოკუსშია წარმოებული საქონლისა და მომსახურების მიწოდების წახალისება ყველანაირი გზით (და დაბრკოლებების გაუქმებით).

მიწოდების თეორია გადასახადების შემცირებასთან ერთად სხვა, აუცილებლად გასატარებელ ღონისძიებებსაც ეფუძნება:

  • თავისუფალი ვაჭრობა.
  • სტაბილური ფასები და მყარი ფულადი ერთეული[1].
  • მრეწველობის მსუბუქი და ეფექტური რეგულირება.
  • სოციალური უზრუნველყოფის სისტემის რეფორმა შრომის წახალისების მიზნით.
  • ღია/ლიბერალური საიმიგრაციო პოლიტიკა.
  • ნაკლებად ძვირი და უფრო ეფექტური მთავრობა.

Continue reading “მიწოდების ეკონომიკის ანი და ბანი”

კეთილდღეობის ოთხი მკვლელი

ართურ ლაფერი, სთივენ მური, დითერ ჯეი თანასი

მოახლოებული ეკონომიკური ქარიშხალი
კეთილდღეობის დასასრული: როგორ დაღუპავს ეკონომიკას მაღალი გადასახადები (თუკი ამის ნებას მივცემთ), თავი 1

კეთილდღეობის ოთხი მკვლელი

1930-იან და 1970-იან წლებში აშშ-ს ეკონომიკაში ოთხი საშიში მკვლელი გამოჩნდა და კეთილდღეობასა და მზარდ ბაზრებს დაემუქრა.

ესენია:

  • სავაჭრო პროტექციონიზმი.
  • გადასახადებისა და გაუმაძღარი სახელმწიფო ხარჯების ზრდა.
  • ახალი რეგულაციები და სახელმწიფოს მზარდი ჩარევა ეკონომიკაში.
  • მონეტარული პოლიტიკის შეცდომები.

რას მივიღებთ მცდარი პოლიტიკის შედეგად? ისევ და ისევ 70-იან წლებს, რაც, მგონი, კარგი ჭკუის მასწავლებელი უნდა ყოფილიყო. გვქონდა ფასების ზრდის ათწლეული, რაც 5 პროცენტით დაიწყო, შემდეგ გაგრძელდა 6 პროცენტით, შემდეგ – 9 პროცენტით, შემდეგ – 11 პროცენტით, სანამ ჯიმი ქართერმა მმართველობის ბოლო თვეები 14 პროცენტიანი ინფლაციის მაჩვენებლით არ დაასრულა. როდესაც 1970-იანი წლების ბოლოს პროფკავშირებმა სამწლიანი ხელშეკრულება გაიფორმეს, რომელიც ხელფასების 30 პროცენტით ზრდას ითვალისწინებდა, შრომისმოყვარე მუშებმა აღმოაჩინეს, რომ მოტყუვდნენ: შემოსავლის მატება ფასების პანიკურად სწრაფ ზრდას ვერ მიჰყვებოდა. ოჯახები, დიდი დეპრესიის შემდეგ, რეალური შემოსავლების ყველაზე დიდი ვარდნის მოწმენი გახდნენ. საშუალოსტატისტიკურმა ოჯახმა, მაღალი უმუშევრობისა და მაღალი ინფლაციის გამო, დაკარგა თითქმის $3000 შემოსავალი (დღევანდელ დოლარში).

Continue reading “კეთილდღეობის ოთხი მკვლელი”

ლაფერის მრუდის 6 გაკვეთილი

ართურ ლაფერი, სთივენ მური, დითერ ჯეი თანასი

როგორ შეცვალა სამყარო ხელსახოცმა: ლაფერის მრუდი
კეთილდღეობის დასასრული: როგორ დაღუპავს ეკონომიკას მაღალი გადასახადები (თუკი ამის ნებას მივცემთ), თავი 2

მიქ ჯაგერი მიწოდების ეკონომიკის მხარეს

მოდით, ლაფერის მრუდის რამდენიმე რეალურ მაგალითს გადავხედოთ. მას, ვისაც არა სჯერა, რომ გადასახადები ზეგავლენას ახდენს ჩვენს ქცევაზე, შეუძლია Beatles-ისა და Rolling Stones-ის ისტორია გაიხსენოს. 1965 წელს ჯორჯ ჰარისონმა დაწერა მიწოდების ეკონომიკის ნამდვილი ჰიმნი The Taxman (“გადასახადის ამკრეფი”). სიმღერის პირველი სტრიქონი ასეთია: “ნება მომეცით, გითხრათ, როგორ იქნება – თქვენ ერთი დაგრჩებათ, მე ცხრამეტს წავიღებ”.

„ბითლზის“ ოთხეული აღშფოთებული იყო ბრიტანეთის საგადასახადო განაკვეთებით და თავს საკუთარი წარმატებისთვის უსამართლოდ დასჯილად მიიჩნევდა. 60-იანი წლების შუა ხანებში, როდესაც ეს სიმღერა დაწერეს, ინგლისის მთავრობამ 95 პროცენტიანი გადასახადი დაუწესა ძალიან მდიდარ ადამიანებს… ისეთებს, როგორებიც „ბითლზის“ წევრები იყვნენ. 95 პროცენტიანი გადასახადის განაკვეთი იმას ნიშნავდა, რომ „ბითლზის“ მიერ გამომუშავებული ყოველი ოცი ფუნტიდან ბრიტანელ გადასახადის ამკრეფს ცხრამეტი მიჰქონდა, ბითლზებს კი ერთს უტოვებდა. თან, შემოსავლის რინგოსთან გაზიარებაც ხომ უწევდათ (ცხადია, ვხუმრობ!).

არ უნდა გაგვიკვირდეს, რომ ბევრმა ბრიტანელმა ვარსკვლავმა, მათ შორის – მიქ ჯაგერმა, თავისი შემოსავალი გადაიტანა „ოფშორში“ ან სიმღერების ჩაწერა შეწყვიტა, იმისთვის, რომ ეს კონფისკაციული გადასახადი აეცილებინა. მადლობა ღმერთს, მიქმა, რომელიც, სხვათა შორის, ლონდონის ეკონომიკურ სკოლაში სწავლობდა, ამ ორი გზიდან პირველი აირჩია[1].

Continue reading “ლაფერის მრუდის 6 გაკვეთილი”