არჩევნების შემდეგ: ვერ შევცვალეთ?

იმიტომ რომ, აგრესიული სლოგანი “ჩვენ შევცვლით” სრულ შეუსაბამობაში იყო “ალიანსის” მშვიდ, თითქმის კამერულ საარჩევნო კამპანიასთან და მისი ლიდერის არამტკიცე, მერყევ და, ზოგ შემთხვევაში, გაუგებარ ნაბიჯებთან.

ესეც რომ არა, სლოგანი “ჩვენ შევცვლით” იმთავითვე არასწორად იყო შერჩეული. ის უფრო “ეროვნულ საბჭოს” გამოადგებოდა – პოლიტიკურ ძალას, რომელიც პრაქტიკულად ყველა საკითხზე ხელისუფლებისგან განსხვავებულ გზას გვთავაზობდა ამომჩევლებს. ალასანიასა და უგულავას შორის კი ბევრად მეტია საერთო, ვიდრე ეს ლოზუნგს – “ჩვენ შევცვლით” მიღმა ჩანს.
Continue reading “არჩევნების შემდეგ: ვერ შევცვალეთ?”

ჩაჯმული ლიბერალიზმი?

ტელეკომპანია “კავკასიის” გუშინდელი თოქ-შოუ “ბარიერი” მმკ-ის წევრების მხრიდან მათ ოპონენტებზე, მათ შორის ილიას უნივერსიტეტის სტუდენტებზე, ომბუდსმენის ოფისთან არსებული ტოლერანტობის ცენტრის ხელმძღვანელ ბექა მინდიაშვილზე და ტელეკომპანიის დამფუძნებელ დავით აქუბარდიაზე ფიზიკური ანგარიშსწორებით დასრულდა, თავად დავით აქუბარდიას თქმით, ყველაფერი იმით დაიწყო, რომ “კავკასიის” შენობასთან შეკრებილ მმკ-ის წევრებს არ მოეწონათ, რომ ისინი დებატებში “აგებდნენ” და თავისი სიმართლის ნოვგოროდულად – მუშტი-კრივით დამტკიცებასა და გადაცემის ჩაშლას შეეცადნენ. “კავკასიის” ოპერატორი, თურმე, იმიტომ უცემიათ, რომ ის “მამაოებს უღებდა”… ჯორჯ ფორმენმა კრივს რომ დაანება თავი, ეკლესიის მსახური გახდა. მოგვიანებით, ანაფორა გაიხადა და კვლავ რინგს დაუბრუნდა – მაგრამ ეს ორის საქმე ერთდროულად არ უკეთებია. Continue reading “ჩაჯმული ლიბერალიზმი?”

წითელ არმიასთან მებრძოლი “ციმბირელი ვეფხვი” და “თეთრი ჩეხები”

Chzech Lagion ვისაც, ჩემი არ იყოს, საბჭოთა სკოლის დამთავრება მოუწია და „სსრკ ისტორიის“ სწავლის ბედნიერებაც ხვდა წილად, ალბათ ემახსოვრება ეგრეთ წოდებული „ბელოჩეხების“ ბოლშევიკური ხელისუფლების წინააღმდეგ ამბოხის ამბავიც. გამოგიტყდებით, მე პირადად თავის დროზე ამ ამბიდან ვერაფერი გავიგე – ვერც ის, რატომ იყვნენ ჩეხები „თეთრები“, ვერც ის, თუ რატომ აჯანყდნენ და რა ეომებოდათ, თუკი ბოლშევიკებმა ისინი გაათავისუფლეს და სამშობლოში დასაბრუნებლად გზა გაუხსნას და წესიერად ვერც ის, თუ როგორ მოხვდნენ ისინი რუსეთში… ისე, რუსების დატყვევებული ბევრი გამიგია და გათავისუფლებული ცოტა, თუმცა ეს იქეთ იყოს…
Continue reading “წითელ არმიასთან მებრძოლი “ციმბირელი ვეფხვი” და “თეთრი ჩეხები””

პეტიცია პატივცემულ დეპუტატებს


ფრედერიკ ბასტია

სანთლის, კანდელების, შანდლების, ქალაქის სანათების, ცვილის, კანიფოლის, სპირტისა და გასანათ მოწყობილობებთან დაკავშირებული ყველა სხვა საქონლის მწარმოებელთა


პეტიცია პატივცემულ დეპუტატებს
Continue reading “პეტიცია პატივცემულ დეპუტატებს”

მიეცი ნიჭსა გზა ფართო…

არის ეგეთი კაცი – ნიკო ნერგაძე, ნიჭიერი ადამიანია. ბევრი როგორც ჟურნალისტს ისე იცნობს, ბევრსაც “ფლეიბოის” რედაქტორად დაამახსოვრა თავი, ზოგისთვის კიდევ მეტრი და პედაგოგია.

საქართველო იმითაც გამოირჩევა დანარჩენი მსოფლიოსგან, რომ აქ გაკოტრდნენ “ფლეიბოი” და “ლაკოსტი”, ჰოდა, “თავისუფლების” ბლოგზე ნიკო ყვება ამბავს, რატომ ვართ ასეთი უნიკალურები და რით ვერ “გაქაჩა” ფლეიბოიმ საქართველოში.

ვინ გაიხადა. ვინ არ გაიხადა. რატომ არ გაიხადა. რამდენად გაიხადა… მაგრამ სხვა პასაჟია უფრო საინტერესო: Continue reading “მიეცი ნიჭსა გზა ფართო…”

სამართალმა ნობელი ჭამა

irena sendlerირენა სენდლეროვა (Irena Sendlerowa/Irena Sendler) პოლონელი კათოლიკე სოც-მუშაკი იყო, რომელიც მეორე მსოფლიო ომის დროს ვარშავის გეტოში მუშაობდა. პოლონური წინააღმდეგობისა და ებრაელთა ხსნის კომიტეტის, “ზეგოტას” (Żegota) წევრმა, მან სანიტარული სამსახურის თანამშრომლად დაიწყო მუშაობა ვარშავის გეტოში, საიდანაც ფარულად დაიწყო ებრაელი ბავშვების გამოყვანა. ამისთვის ავტომობილის საბარგულში სხვა ხელსაწყოებთან ერთად დიდი ტომრები და ყუთები ქონდა საგანგებოდ მოთავსებული, ამავე დროს, თან დაყავდა ძაღლი, რომელიც თავისი ყეფით დამალული ბავშვების ტირილის, სუნთქვის თუნდაც, გაფაჩუნების ხმას ახშობდა. “ზეგოტა” გამოყვანილ ბავშვებს ყალბ საბუთებს უმზადებდა და პოლონელთა ოჯახებში მალავდა.

ამ გზით სიკვდილის 2’500 ებრაელი ბავშვი გადაურჩა.

ამასთან, ირენა სენდლეროვა მის მიერ გეტოდან გამოყვანილი ბავშვებისა და მათი ახალი ოჯახების ვინაობას ჟურნალში აღრიცხავადა, რომ ომის დამთავრების შემდეგ მშობლებს შეძლებოდათ შვილების მოძიება. ეს სია მას შუშის ქილაში ჰქონდა მოთავსებული და მიწაში, ღრმა ორმოში ინახავდა.
Continue reading “სამართალმა ნობელი ჭამა”

პრაგის გენოციდი

1791 წლის 3 მაისს რეჩ პოსპოლიტას (პოლონეთ-ლიტვის სამეფოს) სეიმმა ევროპაში პირველი კონსტიტუცია მიიღო.

ეს არაფრად ეპიტნავათ რუსებს, რომლებმაც პოლონეთი თავისი პრივილიგირებული ინტერესების ზონად გამოაცხადეს. სხვათა შორის, ამ ღვთით კურთხეულ საქმეში რუსებს პრუსიელებმა დაუჭირეს მხარი – ერთობლივად მათ პოლონეთის განიარაღებისა და პოლონეთის სახელმწიფოზე „მფარველობის“ დაწესების გადაწყვეტილება გამოაცხადეს.

მოძმე პოლონელი ხალხის მასონების მიერ მზაკვრულად თავს მოხვეული კონსტიტუციური რეფორმისგან გადარჩენის მიზნით, რუსებმა პოლონეთში ჯარი შეიყვანეს, სეიმს კონსტიტუცია გააუქმებინეს და პოლონურ ქალაქებში გარნიზონები ჩააყენეს…

მაგრამ უმადურ პოლონელებს რუსი ჯარისკაცების სტუმრობა მაინცადამაინც არ მოეწონათ და მათი გაყრა მოინდომეს.
Continue reading “პრაგის გენოციდი”

ოთხთა ნიშანი

 

კათოლიკოს-პატრიარქი ამბროსი

Ambrosi Khelaya სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი და მცხეთა-თბილისის მთავარეპისკოპოსი ამბროსი (ერისკაცობაში ბესარიონ ზოსიმეს ძე ხელაია), დაიბადა 1861 წლის 7 სექტემერს, ზუგდიდის მაზრის სოფ. მარტვილში. დაწყებითი განათლება სამეგრელოს სასულიერო სასწავლებელში მიიღო, შემდეგ სწავლობდა თბილისის სასულიერო სემინარიაში.

სოხუმის ეპარქიაში მღვდლად ეკურთხა. იყო სოხუმის, ახალი ათონისა და ლიხნის საეკლესიო-სამრევლო სკოლების ზედამხედველი და ქართული ენის მასწავლებელი. სასტიკად ეწინააღმდეგებოდა იმდროინდელ რუსიფიკატორულ პოლიტიკას აფხაზეთში. ასწავლიდა ქართულ ენას და იღვწოდა აფხაზეთში ქართული ენის განსამტკიცებლად.

1897 წელს ყაზანის სასულიერო აკადემიაში ჩაირიცხა, აღიკვეცა ბერად, საქართველოში დაბრუნდა და 1901 წელს ჭელიშის მონასტრის წინამძღვრად დაინიშნა. 1904 გადაიყვანეს თბილისში სინოდური კანტორის წევრად და ფერისცვალების მონასტრის წინამძღვრად. Continue reading “ოთხთა ნიშანი”