სახელმწიფოს როლი და კომერციის თავისუფლება

ტექსტი წარმოადგენს ამონარიდს ჟაკ ტიურგოს წერილიდან “ვენსან დე გურნეს საქებარი სიტყვა”. პირველი ვარიანტი ვენსან დე გურნეს გარდაცვალებასთან დაკავშირებით გამოაქვეყნა 1759 წელს.
მოგვიანებით, ტიურგომ წერილი განავრცო და 1776 წლის ვერსია მოიცავს, როგორც დე გურნეს, ასევე თავად ტიურგოს მიერ გატარებული ეკონომიკური პოლიტიკის შეჯამებას.

ჟაკ კლოდ მარი ვენსან დე გურნე მე-18 საუკუნის Vincent de Gournayფრანგი კომერსანტი და ლიბერალი ეკონომისტია. ავტორი ფორმულისა laissez faire et laissez passer (მარტივად რომ ვთარგმნო – მთავრობა, თავი დაგვანებე!). მის ეკონომიკურ წერილებში გამოჩნდა პირველად ტერმინი “ბიუროკრატია”. დე გურნე სახელმწიფო საბჭოს წევრი და ვაჭრობის სამეფო საბჭოს თავმჯდომარე იყო. არის თავისუფალი ვაჭრობის, დაბალი გადასახადების, ნაკლები ადმინისტრირების იდეოლოგი. ცდილობდა კონკურენციის ხელშეწყობასა და მონოპოლიზმის მოსპობას.

ანრი რობერ ჟაკ ტიურგო ფრანგი ფილოსოფოსი და Jacques Turgotლიბერალი ეკონომისტია. იყო საფრანგეთის ფინანსთა მინისტრი (გენერალური კონტროლიორი). ლუი XVI –მ თანამდებობიდან გადააყენა, მისი ლიბერალური ეკონომიკური რეფორმები კი უკუ შეატრიალა. როგორ დაამთავრა მეფემ – კი ვიცით.


კომერციასა და ეკონომიკურ კავშირებზე

Continue reading “სახელმწიფოს როლი და კომერციის თავისუფლება”

Advertisements

საბჭოთა საქართველოს მოკრძალებული ხიბლი

დაგიჭერენ!

იმიტომ, რომ ქუჩაში დგახარ. ვიღაცას ელაპარაკები. რაღაცას აპროტესტებ. ხელში პლაკატი გიკავია. მაისურზე რაღაც გაწერია. ფერადი შარვალი გაცვია. მოკლე კაბა გაცვია. თმები გაქვს მწვანედ შეღებილი. გრძელი გაქვს თმა. სულ არ გაქვს თმა. დაგიჭერენ, იმიტომ რომ ბლოგი გაქვს. იმიტომ რომ ტელეგრამს იყენებ. იმიტომ რომ… მიზეზი არ დაილევა.

ბევრს ასეთი ქვეყანა არ გახსოვთ და ფიქრობთ, რომ ის არ არსებობდა და ვიგონებ.

Continue reading “საბჭოთა საქართველოს მოკრძალებული ხიბლი”

ტაშ-ფანდური ერთმორწმუნის კართან

არ იფიქროთ, რომ ნინო ქათამაძეს ვიცავ, თუმცა, მათ შორის, ვინც მოსკოვში საკონცერტოდ იპრანჭება, ნინო ყველაზე ძვირფასია ჩემთვის. ერთადერთია, ვისი ჩანაწერებიც მაქვს აუდიოთეკაში და სმართფონშიც ხშირად ვუსმენ ხოლმე. რაც მოსკოვში დაიწყო სიმღერა, ჩანაწერებს ვუსმენ, მაგრამ მის კონცერტზე აღარ ვყოფილვარ. ნინოს ამით არაფერი აკლდება. ჩემ შესაძენ ბილეთს სხვა შეიძენს. მსურველი ბევრია. არაფერი აკლდება ნინოს.

Continue reading “ტაშ-ფანდური ერთმორწმუნის კართან”

ბაზარი დაარეგულირებს…

ხშირად იტყვიან ხოლმე ირონიით – ეგეც შენი ბაზარი. როგორ არა, ბაზარი დაარეგულირებს-ო.

ცხადია, ბაზარი ვერაფერს დაარეგულირებს. ბაზარი ჯინი არაა, გაჩნდეს უცებ და დაარეგულიროს. ბაზარი – ჩვენ ვართ ყველანი.

ჩვენ უნდა დავარეგულიროთ. მომხმარებლებმა. ცალ-ცალკე და ყველამ ერთად – მომხმარებელთა საზოგადოებები შევქმნათ, სოციალური ქსელი გამოვიყენოთ, მეტი პასუხისმგებლობით მივუდგეთ, ვინ რას საქმიანობს, იმას. Continue reading “ბაზარი დაარეგულირებს…”

პრემიერი და მინისტრი

მომდევნო დღეებში პრემიერ-მინისტრის აპარატთან ჩვენ შევქმნით სპეციალურ სამსახურს, რომელიც გააკონტროლებს სხვადასხვა სამინისტროსა თუ სააგენტოს მიერ პროექტების შესრულებას.
საქართველოს პრემიერ-მინისტრის განცხადება ინვესტორთა საბჭოს სხდომაზე.

ერთი მეპატრონე შევიდა მარანსა თვისსა ნახვად ღვინისა. ნახა ქვევრის პირსა ერთი ჯამი იდგა.

ჰკითხა მემარნესა: – რად დგას ჯამი ესე აქა?

მან მოახსენა: რაოდენჯერ შემოვალ თითოს ამით ღვინოს შევსვამო.

ეწყინა მეპატრონესა და ეგრე თქვა: ჩემი ღვინო ამა კაცსა აუოხრებიაო.

და ერთი კაცი სხვა დაუყენა თავსა, რომე მაგოდენს ღვინოს ნუ ასმევო.

მეორეზე რა შევიდა მარნად, ნახა ორი ჯამი იდგა ქვევრთან.

ჰკითხა მემარნესა: ეს რა უნდა იყოსო?

მან მოახსენა: ერთი ჩემია, რომლითა ვსვემდი და მეორე მაგ ჩემს ამხანაგს მოუნდება, ახლა რომე დამიყენეო.

სულხან-საბა ორბელიანი. (მეპატრონე და მემარნე) სიბრძნე სიცრუისა.

ერთხელ დავწერე, პარლამენტის სესია სანამ გაიხსნება, კარგია თუ დეპუტატებს ჰიმნთან ერთად  ფილმს “ხალხი ლარი ფლინტის წინააღმდეგ” აჩვენებენ-მეთქი. მთავრობის წევრებს კი ფრედერიკ ბასტიას “ეკონომიკურ სოფიზმებს” წააკითხებენ…

მაგრამ ბასტია, ალბათ, რთულად “მიდის”, თან – უცხოა და აგერ მშობლიური “სიბრძნე სიცრუისაც” გადასარევად გამოადგებოდათ.

შენ წამკითხავი თქვი, თორემ…

გზა მონასტრისკენ

ერთხელ, როცა კომპარტიის მერამდენეღაც ყრილობა მიდიოდა, ნოდარ დუმბაძე იმ დროს ნაინფარქტალი იწვა და “მოამბეში” მოუკრავს ყური – “მივბაძოთ ამხანაგ ჩერნენკოსო!” ჰოდა, ჩაიბურდღუნა თურმე:

– ამხანაგო, ენას ძლივს ვაბრუნებ, ფეხს ძლივს ვადგამ, აღარაფრის თავი მაქვს და სხვა კიდევ რითი მივბაძოო…

ამხანაგო, ფასები ისე იზრდება, რომ საჭმელს ვერ ვჭამთ, სასმელს ვერ ვსვამთ და არც სხვა რამის ფული დაგვრჩა და კიდევ ტაძარი და მონასტერი გვინდა?

იქ ვართ უკვე.

Creative Commons License © Lord Vader*The Sound and The Vuvuzela. საავტორო უფლებები დაცულია. ნამუშევრის კოპირება, ციტირება და გამოქვეყნება დაშვებულია მხოლოდ ავტორისა და წყაროს (პოსტზე ლინკის) მითითებითა და ნებართვით. This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License.